Horace

Mater saeva Cupidinum Thebanaeque iubent me Semelae pueri et lasciva Licentia.

Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt.

In medias res.

Quo semel est imbuta recens servabit odorem testa diu.

Nil sine magno vita labore dedit mortalibus.

Odi profanum vulgus et arceo.

Brevis a natura nobis vita data est; at memoria bene redditae vitae sempiterna.

Cras ingens iterabimus aequor.

Non possidentem multa vocaveris recte beatum; rectius occupat nomen beati, qui deorum muneribus sapienter uti duramque callet pauperiem pati peiusque letho flagitium timet.

Exegi monumentum aere perennius regalique situ pyramidum altius, quod non imber edax, non Aquilo impotens possit diruere aut innumerabilis annorum series et fuga temporum.

Misce stultitiam consiliis brevem: dulce est desipere in loco.

Quid non mortalia pectora cogis, auri sacra fames!

Mutato nomine de te fabula narratur.

Dimidium facti qui coepit habet.

Fortuna multis dat nimis, nulli satis.

Cur ante tubam tremor occupat artus?

Non possum vivere sine te.

Vivere est cogitare.

Quid sit futurum cras, fuge quaerere.

Sperat infestis, metuit secundis alteram sortem bene praeparatum pectus.