Virgil

Deus nobis haec otia fecit.

Non omnia possumus omnes.

Et campos ubi Troia fuit.

Hic amor, haec patria est.

Perfer et obdura; dolor hic tibi proderit olim.

Quisque suos patimur manes.

Ibant obscuri sola sub nocte per umbram.

Miseris succurrere disco.

Pandite nunc Helicona, deae, cantusque movete.

Tros Tyriusque mihi nullo discrimine agetur.

Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Laviniaque venit litora.

Dis aliter visum.

Sic volvere Parcas.

Quadrupedante putrem sonitu quatit ungula campum.

Fata viam invenient.

Omnia vincit Amor: et nos cedamus Amori.

Et nunc omnis ager, nunc omnis parturit arbos.

Formosum pastor Corydon ardebat Alexin.

Tityre, tu patulae recubans sub tegmine fagi.

Sicelides Musae, paulo maiora canamus.